Prve vijesti o postojanju koker španijela datiraju iz
1300. godine. Opisao ga je Gaston Phebus. No istom su
petsto godina kasnije engleski španijeli razdijeljeni
na sedam pasmina: clumber, sussex, welsh spinger, english
spinger, tield, irish watter spanijel, cocker. Svi ti
psi potječu od epanijela, importiranih za davanih vremena
u Veliku Britaniju gdje je najviše tipova španijela u
Europi i važi za jednog od najstarijih španijela.
Naziv špringer španijel ukazuje na španjolsko
porijeklo i na engleski uzgoj ovih pasa. Engleski kinolozi
vjeruju da su ih u Englesku donijeli rimski pomorci. Engleski
špringer španijel je najstariji među engleskim lovnim
psima i osnova je iz koje su nastali svi ostali španijeli
osim klamber španijela. Najstarije rodoslovlje seže čak
do 1813 godine iako se podaci o postojanju špringera mogu
naći i u francuskim zakonima ranog srednjeg vijeka. U
knjizi o lovu grofa Foix-a iz 1387-e god. nalazi se opširan
opis ove pasmine.
U Engleskoj su priznati 1902, a 20-ak god. kasnije postaju
poznati.
U SAD-u je još 1802 osnovan klub eng.
Špringer španijela.O plemenitosti pasmine govori činjenica
da je to najstarija pasmina lovačkih pasa veoma čistog
porijekla. Psi ove pasmine korišteni su za križanje prilikom
stvaranje ostalih sličnih pasmina.
Prvobitna namjena špringera je ostala
ista: pronalaženje, podizanje i aportiranje divljači;
i na najtežim terenima; i u najtežim; i najnepovoljnijim
uvjetima. Njegovo ime dolazi od engleske riječi "woodcock"
što znači šljuka. Bio je vrlo cijenjen zbog izdržljivosti,
neumornosti u radu, vještine kojom se kretao neprohodnim
terenima i zbog savršenog aportiranja.
Od English
Springer Spaniela vjerovatno vuku porjeklo svi
španijeli. Može ih se prepoznati na slikama iz sredine
XVII stoljeća, no tek krajen XIX stoljeća špringeri i
kokeri podijeljeni su u različite pasmine.
