Da bismo razumjeli uspon i razvoj Chesapeake Bay Retrivera
potrebno je doznati nešto o području odakle ta pasmina
potječe. Chesapeake Bay se nalazi na istočnoj obali
US, sjeverno prema Baltimoreu. To je zemlja oštrih zima,
ledene vode i velikog broja ptica selica. Poznati pisac
James Michener opisuje lov na patke u ovom području
u svom romanu "Chesapeake". Bilo je toliko
ptica da ih se masovno ubijalo, tako da bi njihovi psi
donosili i po 10-20 ptica nakon jedne puščane salve.
Puške koje su se upotrebljavale za takav lov bile su
poput manjih topova, pričvršćene za čamac. Ti su lovci
trebali pse koji su bili sposobni donijeti sve te patke,
prvo prikupiti ranjene, a zatim one mrtve.
Mnogo je priča i legendi o porijeklu
Chesapeake Bay Retrivera. Popularna priča spominje nesreću
engleskog broda koji je plovio za Poole, Engleska. Posada
i dva štenca su preživjeli, smeđi mužjak po imenu Sailor
i crna kuja nazvana Canton po spasilačkom brodu. Ta
dva štenca su pripadali pasmini St. John voden psi,
i bez sumnje su putovali na imanje Lorda Malmesburyja,
koji je u to vrijeme razvijao prototip labrador retrivera.
Štenci su pronašli dom u Chesapeake Bayu, na suprotnim
obalama i bili su obučeni i upotrebljavani za donošenje
patki. Psi koji su nastali od ovog para na koncu su
postali poznati kao Chesapeak Bay retriveri. Jesu li
Canton i Sailor doprinijeli nastanku pasmine kao što
im se to pripisuje ili čak jesu li uopće bili pareni
jedno s drugim, jasno je da su Chesapeake Bay retrivera,
odnosno Chessie-a, kao što ga često zovu, razvili strastveni
lovci, kojima su bile važne dvije stvari: da je pas
fanatični retriver i da ima smeđe krzno kojim se stapa
s pozadinom. Zbog toga su se u uzgoju koristili mnogi
psi, sve dok su bili dobri lovci i retriveri
Primamljivo je stvoriti romantičnu sliku
o tome kako je pasmina nastala prirodnom selekcijom
u ovoj gruboj klimi, ali po svemu sudeći, obitelji nastanjene
uz zaljev su pažljivo uzgajale chessiee za željene osobine.
Carroll Island Gun Club (lovni klub) posvetio se chessie-ima
u drugoj polovici 18. stoljeća i vodio je precizne uzgojne
knjige, koje su, nažalost, izgubljene u požaru na prijelazu
stoljeća, doprinoseći zagonetki oko nastanka pasmine.
Članovi kluba uzgajali su chessiee i lovili s njima,
ljudi su dolazili sa svih strana da vide kako ti psi
odlično rade. Vjeruje se da su pasmine koje su učestvovale
u stvaranju chessie-a, između ostalih i goniči rakuna,
Curly
Coated Retriever, irski vodeni španijel i seteri.
Chesapeake Bay Retriver je prva individualna
pasmina retrivera koju je priznao AKC, godine 1878.
prvi zabilježeni šampion u ljepoti je Ch Barnum (rođen
1892.), prvi radni FC (Field Champion) je Skipper Bob
(sredina 1930.-ih), a prvi dvostruki šampion, i u radu
i u ljepoti bio je Dual Ch Sodaks Gypsy Prince (1937.).
American Chesapeake Club postao je službeni državni
pasminski klub 1918. Nasuprot tome, svi su ostali retriveri
bili na hrpi do kasnih 1920.-ih, kada ih je AKC konačno
razdijelio prema pasminama onako kako ih poznajemo danas.
Chessie je imao tu sreću da se do dana
današnjeg pasmina nije razdvojila na izložbeni i radni
tip kao kod popularnijih retriverskih pasmina. To je
donekle zbog toga što chessie nije tako brojan i popularan
kao, primjerice labradori i goldeni, broj čijih legala
daleko nadmašuje broj legala chessieja registriranih
kod AKC-a godišnje. 1994. bila su dva dual šampiona,
a dosad ih je u čitavoj pasmini bilo 11, te još tri
psa koji su imali šampionat u ljepoti i amaterski lovni
ispit. American Chesapeake Club danas održava pasminski
standard, organizira godišnje specijalne izložbe i lovne
ispite, te daje informacije o pasmini i uzgajivačima.
Članovi se pridržavaju etičkog kodeksa
